Wyspy Zielonego Przylądka
Wyspy jakie? Gdzie to jest? I o co generalnie chodzi? OK, to nie jest najbardziej znany kraj i kierunek turystyczny. Ale coraz więcej biur oferuje wyjazdy na te odległe wyspy, a turyści, którzy tam dotarli, wracają zachwyceni. No to po kolei. Z Wysp Zielonego Przylądka pochodzi Cesaria Evora. Jej pieśni pełne melancholii, łączące afrykańskie rytmy i portugalską tęsknotę świetnie oddają charakter wysp. Wyspy należą do Afryki, leżą 500 kilometrów od wybrzeży Senegalu. W XV wieku bezludne dotąd wyspy zasiedlili Portugalczycy. Wkrótce wyspy stały się centrum handlu niewolnikami. Dzisiejsza populacja mieszkańców wysp składa się głównie z potomków Portugalczyków i niewolników murzyńskich. Wyspy mają własną specyfikę, która charakteryzuje je od Afryki. Zimny prąd w wodach oddzielających wyspy od kontynentu stwarza, że klimat jest znacznie łagodniejszy. Coraz dynamiczniej rozwija się turystyka, wyjątkowo wokół plaż na Sal i Boa Vista. Dość stabilny system polityczny i przestrzeganie praw człowieka przyczynia się do otrzymywania znacznej pomocy międzynarodowej. Znaczący udział w przychodach wyspiarzy stanowi pomoc od członków rodzin, którzy wyemigrowali do Stany Zjednoczone i Brazylii. Wszystko to stwarza, że poziom życia na wyspach jest relatywnie wysoki. Wyspy Zielonego Przylądka otwierają się na wycieczkowych turystów, ale to wciąż kierunek dla koneserów. Jeszcze nie zepsuty komercją, jeszcze niedużo odkryty, miejscami cały czas surowy i wymagający. Najpopularniejsze plaże są na wyspie Boa Vista. Dodatkową atrakcję na bardziej odludnych plażach stanowią żółwie morskie. Boa Vista to świetne miejsce dla windsurferów. Mogą ślizgać się na tych samych wiatrach, które pchały Kolumba na zachód ku otwartemu oceanowi i nieznanym lądom. Wulkan Fogo utworzył wyspę o tej samej nazwie. Regularny stożek wyraźnie odcina się od powierzchni morza. Wulkan cały czas jest aktywny. Ostatnia erupcja miała miejsce w 1995 roku. Szczyt wulkanu to najwyższy punkt na wyspach, 2829 metrów. Faktycznie jest to szczyt dużo większej góry, której spora część, ponad 5000 metrów, znajduje się pod wodą. Najbardziej górzysta z Wysp Zielonego Przylądka. Pasmo górskie dzieli wyspę na część północną i południową. Długo uważano je za nieprzebyte, a współcześnie jest przecięte poprzez drogę. Klimat po obu stronach gór jest bardzo odmienny, na północy umiarkowanie ciepłyi z opadami, na południu bardzo suchy. Ukształtowanie wyspy sprzyja wędrówkom po spektakularnych kanionach i głębokich dolinach.